b_150_100_16777215_00_images_twarze_henry.jpg

Amerykański fizyk (1797-1878).
Pochodził z biednej rodziny, kiedy umarł jego ojciec wychowywali go babka i wujek. W szkole miał opinie urwisa z którego nic dobrego nie wyrośnie, mimo, że bywał w niej tylko zazwyczaj popołudniami.

W ciągu dnia pracował jako pomocnik w sklepie.
Przez przypadek odkrył kiedyś sekretne wejście do biblioteki co sprawiło, że Joseph zainteresował się książkami i polubił czytanie - o mało zresztą nie został przez to aktorem.

W wieku 15 lat, zaczął terminować u zegarmistrza, który jednocześnie parał się jubilerstwem. Nauczył się tam używania precyzyjnych narzędzi, co bardzo mu się przydało w późniejszej pracy. Kiedy złotnik zbankrutował, zaczął pisać i wystawiać komedie, w których sam zresztą grywał. Wkrótce otrzymał nawet nieźle płatną ofertę pracy w teatrze zawodowym.

Kolejny przypadek w jego życiu spowodował diametralną zmianę, kiedy znalazł książkę, która była popularnym wykładem z astronomii, chemii i fizyki. Henry zaczął ją przeglądać i otworzył się przed nim nowy, dotychczas nieznany świat przyrody. Jako 22-latek podjął studia wieczorowe w Albany Academy na wydziale chemii. Po uzyskaniu dyplomu nadal dużo czytał i wzbogacał wiedzę, co wkrótce zaowocowało otrzymaniem stanowiska wykładowcy na uczelni którą niedawno ukończył.
Należy do pionierów badań nad prądem elektrycznym. Kiedy Anglik William Sturgeon skonstruował pierwszy, jeszcze bardzo nieefektywny, elektromagnes, Henry szybko wpadł na pomysł znacznego ulepszenia tego przyrządu. Użył drutu izolowanego który sam robił - używał przy tym ponoć jedwabiu z bielizny swej żony - dzięki czemu mógł nawijać na rdzeń wiele zwojów jeden na drugi, bez obawy o przebicie między nimi.
elektromagnesW 1829 roku mógł już pokazać elektromagnes, który utrzymywał ciężar 50 razy większy niż jego własny.
Niezależnie od M. Faradaya odkrył zjawisko indukcji elektromagnetycznej. Uznał jednak pierwszeństwo angielskiego uczonego, ale zauważył skromnie, że w opisach doświadczeń Faradaya nie ma wzmianki o działaniu "elektryczności na siebie samą", które on stwierdził. Chodziło o zjawisko samoindukcji, które Henry od razu właściwie zinterpretował. Od jego nazwiska pochodzi nazwa jednostki indukcyjności - henr.

Wynalezienie galwanometru przez André Marie Ampere’a i badania prowadzone przez Dominique’a Arago prowadzące do zbudowania pierwszego elektromagnesu sprawiło, że Henry w roku 1831 skonstruował telegraf elektromagnetyczny. Niestety, nie opatentował swojego wynalazku i słuch po urządzeniu zaginął do czasu, aż do roku 1837, kiedy z telegrafem pojawił się Samuel Morse 

Na podstawie artykułu Andrzeja Kajetana Wróblewskiego

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań