b_150_100_16777215_00_images_twarze_jasinski.jpg

Polski inżynier kolejnictwa, budowniczy kolei Petersburg-Moskwa, konstruktor mostów, oraz  światowy pionier teorii sprężystości (1856-1899).

Po ukończeniu rosyjskiego gimnazjum (mieszkał w Warszawie), jako piętnastolatek podjął dalszą naukę w Petersburgu.
Sześć lat później zakończył edukację jako inżynier budownictwa lądowego. W tym samym roku podjął pracę na kolei - jego pierwszym sporym osiągnięciem było zmodernizowanie petersbursko-warszawskiej linii kolejowej tak, żeby mogły tam jeździć ciężkie parowozy ze zwiększoną prędkością do 64 km/h.

Zaledwie rok później awansował i został zastępcą inżyniera-kontrolera drugiego oddziału Kolei Warszawskiej w Wilnie, gdzie pełnił także funkcję inżyniera miejskiego. W latach 1877 - 1887 był naczelnikiem oddziału w Wilnie, zbudował wówczas most stalowy na rzece Wilii, a następnie jako naczelnik wydziału technicznego kolei mikołajewskiej kierował przebudową, wzmocnieniem oraz zamianą mostów drewnianych na metalowe.
zabytkowa kolejW roku 1885 został naczelnikiem ósmego dystansu Kolei Petersbursko-Warszawskiej w Wilnie.
W roku 1896 został mianowany profesorem mechaniki budowli w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Wykładał mechanikę w trzech instytutach: komunikacji, górniczym i inżynierów cywilnych w Petersburgu - nie zawsze poprawnie mówił po rosyjsku, z dużym polskim akcentem.
Był cenionym na świecie specjalistą w dziedzinie wytrzymałości materiałów budowlanych. Jako pierwszy wyjaśnił przyczyny wyboczeń konstrukcji mostowych i (razem z L. Tetmajerem)  opracował wzory empiryczne do obliczenia naprężeń krytycznych przy wyboczeniu 

Opublikował 50 prac na tematy inżynierii lądowej, z czego najważniejsze to:
  Próba rozwinięcia teorii wyboczenia - rok 1893;
  Badania nad sztywnością prętów ściskanych - rok 1895.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań