b_150_100_16777215_00_images_twarze_kolff.jpg

Holenderski lekarz (1911-2009).
Absolwent Uniwersytetu w Leiden Medical School, od roku 1938 rozpoczął pracę i studia doktoranckie na University of Groningen.

Był pionierem w dziedzinie tworzenia sztucznych narządów.
W roku 1943, w okupowanej Holandii, zbudował pierwszy aparat do hemodializy - dializator - prototypową sztuczną nerkę, korzystając z doświadczeń pionierskich dializ przeprowadzanych po pierwszej wojnie światowej.

Pierwszą sztuczną nerkę (nazwaną później "zwojową nerką Kolffa"), o rozmiarach szafy, skonstruował z pudła po kiełbasie i pompy wodnej z silnika Forda.

Istotą pomysłu było nawinięcie na metalowy bęben około 10 metrów celofanu, używanego pierwotnie jako osłonka przy wyrobie kiełbasy.
Bęben obracał się w wypełnionej fizjologicznym roztworem wannie kąpielowej, umożliwiając efektywne usuwanie trucizn mocznicowych z krwi przepływającej przez celofanowe rurki. Oczyszczona krew, wzbogacona elektrolitami z płynu dializacyjnego, wracała do krwiobiegu już bez substancji toksycznych. dializator Kolffa

Pierwszych 16 chorych z ostrą niewydolnością nerek, podłączonych do aparatu zmarło, ale w 1945 roku 67-letnia Sofia Schaffstadt, u której ostra niewydolność nerek rozwinęła się w przebiegu bakteryjnego zakażenia (posocznicy), wybudziła się po 11-godzinnej dializie z mocznicowej śpiączki i wkrótce potem jej nerki zaczęły znowu wytwarzać mocz - była pierwszą chorą, która dzięki sztucznej nerce wyleczyła się z choroby i doczekała po wojnie naturalnej śmierci.

Zaraz po wojnie pomysłowy konstruktor i lekarz jedną z pierwszych sztucznych nerek wysłał w darze do Polski, ale - jak ujął to w swoich pamiętnikach - "znikła za żelazną kurtyną i o jej dalszym losie trudno cokolwiek powiedzieć".
W roku 1950 wyemigrował do USA i pracował w Cleveland 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań