b_150_100_16777215_00_images_twarze_laszczynski.jpg

Polski chemik, wynalazca, przemysłowiec (1872-1939).
Do gimnazjum uczęszczał w Ostrowie Wielkopolskim, Śremie i Krakowie - w Gimnazjum Św. Anny zdał maturę w 1890 roku.

Początkowo studiował chemię na UJ, potem blisko 4 lata na uniwersytecie berlińskim, uzyskując w roku 1894 doktorat filozofii.
Od roku 1900 zajął się pozyskiwaniem miedzi z góry Miedzianki pod Chęcinami.

Uruchomieniem wytwórni (która dawała ponad 100 kilogramów czystej miedzi dziennie) zapoczątkował hydroelektrometalurgię w Polsce.

Problemy z dostępem do dynamitu (utrudnienia ze strony rządu carskiego), stały się bodźcem do poszukania czegoś innego - po kilkuletnich (lata 1905-1908) próbach wynalazł praktyczny środek wybuchowy, w skład którego wchodził chloran potasowy i nafta; środek ów otrzymał nazwę "Miedziankit". Produkcja rozwijała się szybko, nowy materiał wybuchowy trafiał do kopalń polskich, rosyjskich, niemieckich, a nawet japońskich, amerykańskich i południowoafrykańskich. Miedziankit znalazł zastosowanie zarówno przy budowie pobliskiej linii kolejowej Kielce - Częstochowa (wykop koło Ludyni), jak i przy wznoszeniu fortyfikacji Władywostoku i budowie kolei transsyberyjskiej.
Prowadził badania nad wzbogaceniem niskoprocentowych rud cynkowych i nad wyzyskaniem odpadów z hut cynkowych, oraz udoskonalił ogniwo galwaniczne (patenty na "Akumulator Polski" i "Abyssus"), ostatni także z zastosowaniem do odbiorników radiowych 

Tekst na podstawie opracowania Marka Łaszczyńskiego.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań