b_150_100_16777215_00_images_twarze_lukasiewiczj1.jpg

Polski profesor, logik i matematyk (1878-1956).
W roku 1919 piastował urząd ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego, w rządzie Ignacego Paderewskiego.

Profesor uniwersytetów we Lwowie i Warszawie (uczestniczył w nauczaniu podziemnym). Po wojnie wyemigrował do Belgii, po czym ostatecznie osiadł w Dublinie, gdzie od roku 1949 zostaje profesorem filozofii i logiki na Irlandzkiej Królewskiej Akademii Nauk w Dublinie (doktorat honoris causa).

Jeden z twórców polskiej szkoły matematycznej (szkoła lwowsko-warszawska).

Jego praca: "O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa" zapoczątkowała rozwój logiki matematycznej w Polsce.

Położył podwaliny pod współczesną informatykę - był twórcą "notacji polskiej" - rok 1920 - wspólnie z Alfredem Tarskim i Stefanem Banachem opracowują podstawy odwrotnej notacji, sposobu zapisu wyrażeń arytmetycznych szeroko stosowanego w informatyce do dnia dzisiejszego.

Autor logiki trójwartościowej, pierwszego nieklasycznego rachunku logicznego, na bazie którego powstały m.in. logika modalna, logika probabilistyczna i logika rozmyta.
Prowadził badania nad historią logiki 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań