b_150_100_16777215_00_images_twarze_iks.jpg

Polski lekarz oftalmolog (1859-1930).
Po powstaniu styczniowym został zesłany wraz z rodziną do Tuły w Rosji. Na zesłaniu ukończył gimnazjum, a następnie medycynę w Moskwie.

Po studiach, zainteresowany okulistyką wyjeżdża za granicę dla pogłębienia swojej wiedzy.
Poznając metody leczenia wzroku przebywa w Krakowie, Wiedniu i Paryżu, po czym wraca do Rosji w roku 1887.

Nieco później zakłada klinikę okulistyczną, która zyskuje duży rozgłos, a sam Noiszewski dzięki licznym publikacjom staje się znany w całej Rosji.
W roku 1889 opracował zasady działania elektroftalmu (tzw. sztucznego oka), czyli aparatu dla niewidomych, który przetwarzał bodźce optyczne na czuciowe. Zasada działania urządzenia opierała się na występowaniu zmienności przewodnictwa selenu i wykorzystaniu tej cechy w przetwarzaniu bodźców świetlnych na dotykowe i dźwiękowe.
W 1900 uzyskał doktorat z medycyny.
Praca "O jaskrze prostej i jej zależności od różnicy ciśnienia między gałką a czaszką" otwarła mu drzwi Wojskowej Akademii Medycznej w Sankt Petersburgu, gdzie wykładał studentom fizjologię i patologię wzroku.

Po uzyskaniu niepodległości wraca do kraju - początkowo do Wilna, dwa lata później przenosi się do Warszawy. Tam zakłada i zostaje prezesem Towarzystwa Okulistów Polskich. W 1923 zakłada czasopismo "Klinika Oczna" i zostaje jego redaktorem naczelnym 

Na podstawie artykułu w Wikipedii

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań