b_150_100_16777215_00_images_twarze_ochorowicz.jpg

Filozof, psycholog, lekarz, publicysta i wynalazca w jednej osobie (1850-1917).
Urodził się w Radzyminie w rodzinie inteligenckiej - jego rodzice byli nauczycielami.

Po ukończeniu warszawskiego gimnazjum, wstąpił na wydział filozoficzno - historyczny Szkoły Głównej, ale ukończył je na wydziale nauk przyrodniczych i matematyczno - fizycznych.

Po studiach Wyjechał do Lipska, gdzie na uniwersytecie otrzymał doktorat w roku 1873, za pracę z dziedziny psychologii i fizjologii ludzkiego mózgu i układu nerwowego. To wtedy zagłębił się w psychologię, eksperymentował z elektrycznością i elektromagnetyzmem. Od nich przeszedł do zagadnień parapsychologii, hipnotyzmu i elektrostatyki ciała ludzkiego. Hipnozę wykorzystywał do pomagania tym, dla których konwencjonalna medycyna nie była skuteczną pomocą - z powodzeniem uwalniał pacjentów z okowów prześladowań nocnych, z niemocy mówienia o trudnych i skomplikowanych problemach psychologicznych. W swoich doświadczeniach poszedł jeszcze dalej - zaczął zgłębiać zjawisko telepatii, rozumianej jako przekazywanie myśli na odległość.
Pierwszy Polak zajmujący się przesyłaniem obrazów na odległość.


Współpracował w zakresie fototechniki ze Szczepanikiem, który wówczas pracował nad płowieniem barw. W roku 1877 stworzył teoretyczne podstawy telewizji monochromatycznej, rozważając możliwości przekazywania obrazu złożonego z maleńkich punkcików - jego koncepcja opierała się na wykorzystaniu wynalezionej wcześniej fotokomórki. Sformułował wówczas trzy punkty opisujące zasady działania telewizji. Skonstruowana przez niego kamera przekazywała sygnał pękiem kabli do ekranu zbudowanego z żarówek - zasada szeregowego analizowania i odtwarzania obrazów podana przez niego jest wykorzystywana we współczesnej TV.

telefon OchorowiczaBył również pionierem w dziedzinie telefonii. Odnosił sukcesy - najpierw wprowadzając do powszechnego stosowania mikrofon z opiłkami żelaznymi, potem termomikrofon i wreszcie udoskonalony mikrofon węglowy. Jego telefon demonstrowano na wystawach w Paryżu, Antwerpii i Warszawie.

Za swoje wynalazki uzyskiwał patenty, a te z kolei wzbudzały zainteresowanie świata zachodniego, a przede wszystkim wojskowych francuskich i władz poczty francuskiej - jego aparaty wdrożono do użytku i funkcjonowały we Francji aż do roku 1905.


Pod koniec swojego życia zajął się badaniem "mediumizmu fizycznego", jak wówczas nazywano psychokinezę, czyli zdolności oddziaływania na przedmioty na odległość. Eksperymentował z medium Stanisławą Tomczykówną, uzdolnioną psychokinetycznie warszawianką. Wprowadzał ją w stan hipnozy, a wtedy dziewczyna poruszała przedmiotami lub podnosiła je samą siłą umysłu. On sam dokumentował seanse, robiąc zdjęcia, a nawet filmy 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań