android

Mechaniczne urządzenie - robot (z greckiego anthropos - człowiek, istota ludzka), określenie definiujące sztuczne stworzenia humanoidalne.

Wydawało by się, że stworzenie robota przypominającego swoim zachowaniem człowieka jest tak skomplikowaną sprawą, że pozwala na to dopiero technologia XX wieku.

Tymczasem okazuje się, że pierwsze próby stworzenia androida datowane są już na średniowiecze!

Już w XIII wieku filozof i uczony Roger Bacon zbudował ponoć gadającą głowę, natomiast biskup Ratyzbony św. Albert Wielki (kosztem trzydziestoletniej pracy), skonstruował żelaznego odźwiernego, który otwierał i zamykał drzwi, oraz witał wchodzących gości.
Najstarszym zachowanym projektem humanoidalnego robota jest datowany na rok 1495, wykonany przez Leonarda da Vinci zbiór rysunków mechanicznego rycerza, który mógł siadać, poruszać rękami oraz głową i szczęką. Nie wiadomo czy Leonardo podjął się próby jego zbudowania.

sztuczna dłońW 1540 roku włosko-hiszpański zegarmistrz, inżynier i matematyk Torriano Gianello skonstruował mechaniczną kobietę grającą na mandolinie - jej ruchy do złudzenia przypominały ruchy żywych ludzi. Spory wkład w rozwój automatyki wniósł również Ambroise Paré, francuski chirurg i lekarz, który przygotowywał dla swoich pacjentów skomplikowane protezy.

Prawdziwy wysyp automatów naśladujących ruchy człowieka nastąpił w XVIII i na początku XIX wieku. Były to androidy grające, piszące i rysujące.
Największy rozgłos wzbudzały automaty Wolfganga von Kempelena. Jednym z nich był "Człowiek mówiący", który w charakterze płuc miał miech, a krtań zastępowała fujarka zaopatrzona w klapki i drążki. Ten niby-człowiek wymawiał dwa zdania (po łacinie i po francusku), nawet dosyć wyraźnie, z wyjątkiem wypowiadania litery "r".
W 1738 roku pojawił się "Flecista", którego autorem był Jacques de Vaucanson, wygrywający 12 melodii - prąd powietrza był regulowany przez ruchy sztucznego języka, warg i palców flecisty. Rok później ten sam konstruktor zbudował "Gracza na tamburynie".
W 1771 roku, Wiedeńczyk Friedrich von Knaus wykonał trzy głowy wydające ludzkie dźwięki, a także figurę muzykanta, grającego na flecie.
Rok później powstał najbliższy ideałowi dzisiejszego robota - "Pisarz", który posiadał wejścia programowalnej pamięci! Jego twórcą był Pierre Jaquet- Droz, którego roboty przypominające wyglądem człowieka, miały już istotne części składowe dzisiejszych robotów: źródło energii (nakręcany mechanizm sprężynowy), mechanizm służący do przenoszenia ruchu na kończyny (ukryte dźwignie, przekładnie i krzywki) i jednostkę sterującą (sterowanie odbywało się za pomocą cylindrów z wbitymi trzpieniami, podobnych do takich jakie stosowane są np. w pozytywkach).

AlbertusSamo słowo android wymyślił niemiecki filozof i alchemik Albertus Magnus około roku 1727, który również pracował nad stworzeniem sztucznej, mechanicznej istoty.

SURLAPStworzenie maszyny podobnej do żywego organizmu, to ogromne wyzwanie również i w dzisiejszych czasach. Najdroższe i najbardziej zaawansowane technologicznie projekty androidów są nadal bardzo, ale to bardzo dalekie od sprawności fizycznej i umysłowej człowieka. Mimo to ludzie walczą z tym wyzwaniem, a efekty ich wysiłków są coraz bardziej zadziwiające. W 2010 roku tureccy naukowcy pokazali dwunogiego robota swojej konstrukcji - SURALP, który waży 114 kilogramów, ma 164 centymetry wzrostu, jego ciało zawiera 29 stawów (1 w klatce piersiowej, 2 w szyi, i po 12 w kończynach. Robot potrafi chodzić po poziomych i pochyłych powierzchniach, a jeśli straci równowagę, łapie się ściany w celu jej utrzymania. Ponadto automat potrafi odpowiadać "tak" i "nie" na proste pytania, oraz udzielać niewerbalnej odpowiedzi ruchami głowy. Zbudowanie SURALP-a trwało 8 lat i kosztowało około miliona dolarów.

Jednym z bardziej zaawansowanych technologicznie, jest skonstruowany przez japońskich naukowców android antropomorficzny płci żeńskiej, o nazwie Repliee Q1. Robot może poruszać rękoma, a nawet, zupełnie jak człowiek, mrugać oczami. Specjalne sensory powodują, że android "wydaje się oddychać". Jego skóra została wykonana z niezwykle plastycznego silikonu, bardzo przypominającego właściwościami ludzką skórę. Pomysłodawcą Repliee Q1, który może wchodzić w interakcje z ludźmi i reaguje na dotyk człowieka, jest profesor Hiroshi Ishiguru z uniwersytetu w Osace. Profesor powiedział, że "pewnego dnia roboty będą tak doskonałe, że nietrudno będzie je wziąć za człowieka z krwi i kości". Patrząc na film poniżej, nie sposób nie przyznać mu racji 


Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań