akupunktura

Akupunktura (z łac. acus – igła, punctura – (u)kłucie), to technika leczenia wywodząca się z Dalekiego Wschodu.

Obecnie uznaje się ją w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, chociaż jej skuteczność jest przedmiotem debat i trwających badań klinicznych.

Przyjmuje się, że jej początki sięgają 3 tysięcy lat p.n.e., a może jeszcze o wiele wcześniej - podczas prac wykopaliskowych w Toudaowa (Mongolia) znaleziono ostrza wykonane z kamienia datowane nawet na 40 000 p.n.e., które mogły być używane do nakłuwania. Przypuszczalnie jej idea narodziła się w Chinach, a stamtąd powędrowała później do innych krajów - Japonii oraz Mongolii.

Zgodnie z jedną z legend, akupunktura rozwinęła się dzięki doświadczeniom niektórych żołnierzy ranionych przez strzały w bitwie, którzy podczas ranienia odczuwali ból w innych częściach ciała. I tak w konsekwencji ludzie zaczęli eksperymentować ze strzałami, a następnie z igłami.
Prekursorem leczenia tą metodą był chiński cesarz Fu Hsi, żyjący w XXXIII wieku p.n.e. Stworzył także koncepcję dwóch przeciwstawnych sił zawiadujących życiem i zdrowiem człowieka - yang (siła pozytywna, męska) i yin (siła negatywna, żeńska). Zakłócenie równowagi pomiędzy nimi prowadzić miało do choroby

Po raz pierwszy opisał działanie akupunktury (oraz miejsca w które należy wbijać ostrza, aby terapia przyniosła oczekiwane efekty), Hung-Di Nei-Jing w swoim Traktacie Medycyny Wewnętrznej ("Huangdi Neijing") z około 3000 lat temu, za czasów panowania cesarza Huang Ti zwanego Żółtym. To właśnie ten cesarz zażyczył sobie, aby mieszkańcy Chin zarzucili stosowanie tradycyjnych leków pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego, a zaczęli poddawać się zabiegom nakłuwania ciała igłami.

strona z podręcznika akupunkturyJest to zarazem najstarsza książka medyczna na świecie, i zawiera podsumowanie i usystematyzowanie wcześniejszych obserwacji oraz rożnych teorii dotyczących fizjologii, profilaktyki, diagnozy, terapii, oraz właśnie akupunktury. Opisuje sposób leczenia polegający na stosowaniu ucisku i płytkich nakłuć. Już wtedy pojawiły się w użyciu igły wykonane z brązu. Równocześnie przez cały czas formowała się i rozwijała filozofia Yin - Yang, Teoria Pięciu Elementów, oraz techniki badania tętna. Około XII wieku p.n.e. wraz z poznaniem techniki wytopu żelaza zaczęto stopniowo wprowadzać do użytku stalowe, a następnie srebrne i złote.
Służy do redukowania bólu, oraz utrzymania lub przywrócenia równowagi energii organizmu, będącej warunkiem jego sprawnego funkcjonowania. Polega na wbijaniu cienkich igieł z metali szlachetnych w określone punkty ciała, w celu poprawy zdrowia i dobrego samopoczucia, ale nie tylko - znakomity chiński lekarz Hua Tuo wykonywał nawet trepanację czaszki pod znieczuleniem za pomocą akupunktury.
Do dzisiaj mechanizm działania akupunktury nie został wyjaśniony do końca.
Chińska tradycja mówi, że przez ciało człowieka przebiega Ozi, czyli prąd energii życia, kontrolowany przez dwie sprzeczne sobie siły - Yin i Yang, reprezentujące ruch i pobudzenie z jednej strony, a spokój i hamowanie z drugiej.
ważne miejsca na dłoniWedle tej teorii choroby miały by polegać na naruszeniu równowagi między Yin i Yang, a nakłuwanie ciała prowadzi do jej przywrócenia.

Najbardziej zdumiewające rezultaty przynosi akupunktura - a raczej jak się próbuje określać czasami - igłoterapia w znieczuleniu operacyjnym. Otóż wbite w odpowiednich miejscach ciała igły sprawiają, że w czasie operacji pacjent z otwartą klatką piersiową lub jamą brzuszną rozmawia jak gdyby nigdy nic z lekarzami. Tego typu znieczulenie stosowane jest powszechnie w Chinach już od 1958 roku.

Doktor William Morse stwierdził kiedyś: "akupunktura jest najlepszym prezentem, jaki ludzkość ery atomu mogła otrzymać od epoki kamienia łupanego" 


Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań