b_150_100_16777215_00_images_male_blacha.jpg

Jest to wyrób hutniczy z plastycznego metalu lub stopu.

Uzyskuje się go metodą walcowania na gorąco lub na zimno. Charakteryzuje się dużymi wymiarami poprzecznymi i małą grubością.

Ze względu na grubość blachy można podzielić na bardzo grube - powyżej 4,75 milimetra grubości, cienkie oraz folie metalowe - gdzie grubość wynosi zaledwie setne części milimetra.

W starożytności blachę uzyskiwano jedynie poprzez ręczne wyklepywanie młotkiem z kawałka metalu otrzymanego z dymarki lub innego pieca o małej wydajności. Taki sposób ograniczał wytwarzanie blach tylko do takich metali, które są bardzo plastyczne: miedź, mosiądz, srebro czy złoto. W późniejszym okresie nauczono się wykorzystywać do tego celu również miękką stal.

Pierwsze blachy używane były do wykonywania ozdób - taką właśnie ręcznie klepaną ozdobę z miedzi z dolutowanymi elementami ze srebra znaleziono w grobowcu królowej egipskiej z około 2900 lat p.n.e.

Z blachy robiono również obręcze kół do rydwanów bojowych, obijano drewniane tarcze rycerskie, oraz wykonywano inne elementy uzbrojenia.
Już w IV wieku p.n.e. Aleksander Wielki używał żelaznego hełmu wykonanego właśnie z blachy.
Tyran Syrakuz - Dionizjos Starszy, ten który wprowadził artylerię (maszyny miotające pociski), był równocześnie pionierem żelaznego pancerza z blachy stalowej noszonego pod tuniką w obawie przed zamachem (już w IV wieku p.n.e.) - można tu mówić o pierwowzorze kamizelki kuloodpornej?
Do końca IV wieku p.n.e. w taki pancerz był wyposażony już każdy żołnierz grecki. Z blach robiono również ostrza sztyletów, wykorzystując w tym celu umiejętność zgrzewania.

Po raz pierwszy do wykonania blach użyto mechanicznych urządzeń w roku 1409 w Badenii - Niemcy. Były to napędzane ręcznie walcarki, których zadaniem było ostateczne wyrównanie grubości blachy oraz zwiększenie jej gładkości po uprzednim wyklepaniu ręcznie.
Leonardo da Vinci i tutaj również wniósł swój wkład - był autorem wielu konstrukcji walcarek, do napędu których wykorzystał koło wodne. Początkowo służyły jedynie do wykonywania blach z metali miękkich, ale podobno już w roku 1420 zastosowano walcarkę do wykańczania blach żelaznych.
zbrojaBlachy stalowe w dalszym ciągu były wykonywane jedynie ręcznie, co było głównym powodem wysokich kosztów wyekwipowania średniowiecznego rycerza w zbroję. Warto tutaj wspomnieć, że w roku 1498 płatnerze z Norymbergi (na zamówienie cesarza Maksymiliana I) wykonali pancerz z blachy żeberkowanej, którą można uznać za prawzór blachy falistej, którą wynaleziono dopiero w XIX wieku.

Pierwszą walcarkę, która była w stanie walcować blachę stalową bezpośrednio z materiału otrzymywanego z pieców hutniczych, skonstruował w roku 1728 Anglik J. Hanbury.

Obecnie blachy wykonywane są z wszystkich metali plastycznych, jak stale węglowe i stopowe, metale nieżelazne i ich stopy. Często stosuje się metodę tzw. ciągłego odlewania stali, gdzie ciekły metal wlewa się w szczelinę między dwoma obracającymi się przeciwbieżnie walcami, które są intensywnie chłodzone wodą. Metal krzepnie między tymi walcami, przyjmując od razu kształt blachy o wstępnej grubości - później blacha przechodzi między kolejnymi walcami, aż do osiągnięcia żądanej grubości.
Taki sposób walcowania blachy opracował nasz rodak - Tadeusz Sendzimir.
Oprócz najczęściej stosowanej blachy płaskiej, spotkać można blachy specjalne: falistą, żeberkową, blachodachówkę itp 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań