flamastry

Flamaster (pisak, marker, mazak) to rodzaj długopisu.

W jego środku znajduje się porowaty rdzeń nasączony tuszem. Końcówka pisząca jest również porowata, dzięki czemu tusz powoli przepływa na powierzchnię papieru czy innego materiału.

Kreska, powstała przy pisaniu flamastrem, jest grubsza i trwalsza niż w przypadku długopisu. W dodatku, w  przeciwieństwie do długopisów, występują w szerokiej gamie kolorów, ze względu na dużą chłonność rdzenia, a więc i możliwości tworzenia pigmentów.

Pierwsze flamastry, które powstały w latach 40-tych XX wieku, to były po prostu zmodyfikowane pióra - zamiast stalówki były wyposażone w rodzaj knota, po którym spływał atrament.

RosenthalZa ojca wynalazku uznawany jest Sidney Rosenthal pochodzący z USA.

W roku 1953 w sprytny sposób połączył pojemnik na atrament z knotem z wełnianego filcu i piszącą końcówką. Całość nazwał "magic marker" czyli magiczny mazak, bo umożliwiał rysowanie niemal po każdej powierzchni.
W roku 1962, Japończyk Yukio Horie z Tokio Stationery Company poprawił i udoskonalił magiczny mazak - wyposażył narzędzie w cieniutką końcówkę z włókien akrylowych, umożliwiającą pisanie na papierze bez rozmazywania. Jednocześnie zastąpił atrament tuszem, dzięki czemu mazaki zaczęto produkować w rozmaitych kolorach.

Ze względu na grubość kreski, przyrządy te można podzielić na dwie grupy - do 4 milimetrów to pisak, flamaster i mazak, natomiast te od 4 milimetrów wzwyż to tzw. markery (z angielskiego mark - zaznaczać).
Z kolei, w zależności od zastosowanego rodzaju tuszu, można je podzielić na niezmazywalne (permanentne), oraz takie, które używane do pisania na tablicy można później zmazać na sucho np. przy pomocy gąbki. Trzecim rodzajem są tzw. pisaki transparentne (przezroczyste), czyli takie, które stosowane są do zaznaczania tekstu 


Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań