budowa głośnika

Przetwornik elektroakustyczny, służący do głośnego odtwarzania mowy, muzyki itp.

Przetwarza sygnały elektryczne na na fale dźwiękowe, a dźwięk to przecież nic innego, jak fale gęstszego i rzadszego powietrza, które wpadają do naszego ucha i poruszają bardzo unerwionym bębenkiem.

Mózg odbiera te poruszenia jako dźwięki.

W głośnikach powietrze poruszane jest przy pomocy membrany (najczęściej wykonanej z papieru, choć bywają np. kevlarowe czy metalowe). Membrana połączona jest z walcowatą cewką umieszczoną w radialnym polu magnetycznym (linie sił biegną wzdłuż promienia cewki) i tak umocowana, żeby mogła się poruszać tylko do przodu i do tyłu, oraz powracać do położenia środkowego po wyłączeniu napięcia. Z kolei cewka zbudowana jest z kawałka metalu na który nawinięty jest drut. auxetophoneW momencie kiedy przez drut zaczyna płynąć prąd elektryczny powstaje pole elektromagnetyczne.

W zależności od polaryzacji odpycha ono lub przyciąga cewkę wraz z membraną do magnesu umieszczonego z tyłu głośnika. W zależności od wielkości membrany oraz częstotliwości jej ruchów otrzymujemy dźwięk wysoki lub niski. Membrana poruszona 1000 razy w ciągu sekundy wyda dźwięk o wysokości podobnej do sygnału w słuchawce telefonicznej.

Pierwszym głośnikiem był auxetophone, opatentowany przez Horacego Shorta z Londynu w 1898 roku. Po raz pierwszy użyto go publicznie na Wystawie Paryskiej w 1900 roku, aby nadać fonograficzny zapis arii operowych ze szczytu wieży Eiffla. Maszyna była poruszana sprężonym powietrzem i - według opowieści współczesnych - słychać ją było w całym Paryżu.

Pierwszy głośnik elektryczny - dictograph, prototyp większości dzisiejszych systemów, został skonstruowany w 1906 roku, przez Millera Reese'a Hutchinsona i Kelly'ego Turnera z Hutchinson Acoustic Co. z Nowego Jorku. Pierwszy raz publicznie użyto elektrycznych głośników we wrześniu 1912 roku, kiedy firma Bell Telephone Co. we współpracy z Western Electric zainstalowała dwa chłodzone wodą nadajniki głośnikowe, induktor i dziesięć głośników w teatrze Olympic w Chicago. Nie tylko wzmacniały one głos ze sceny, lecz transmitowały także na widownię efekty dźwiękowe spoza niej.
całkiem spory głośniczekPo raz pierwszy, głośniki zostały wykorzystane jako element systemu nagłaśniającego na początku 1913 roku, kiedy gubernator stanu Oklahoma wygłosił mowę transmitowaną dla 345 osób odległych o 122 mile od miejsca nadawania.

W roku 1921 dwaj amerykańscy inżynierowie Chester W. Rice oraz Edward W. Kellog z firmy General Electric, opracowali prototypową konstrukcję (głośnik magnetoelektryczny), która przypomina dzisiejsze modele. Przełom polegał na wykorzystaniu magnesu, ruchomej cewki i membrany.
Pierwsze kolumny, czyli głośniki zamknięte w obudowie opatentowano dopiero w 1958 roku 

Zobacz prototypowy głośnik:

 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań