b_150_100_16777215_00_images_duze_heroina.jpg

Heroinę odkrył w roku 1874 brytyjski chemik - C.R. Alder Wright, podczas eksperymentów z morfiną.

W laboratorium znajdującym się w Medycznej Szkole Szpitala St. Mary w Londynie, podczas gotowania bezwodnego alkaloidu morfiny z bezwodnikiem octowym na piecyku, otrzymał po kilku godzinach najsilniejszą acetylową pochodną morfiny - diacetylomorfinę. Okazało się, że środek miał (co prawda krótsze), lecz około 3-5 razy silniejsze działanie przeciwbólowe w przypadku podania dożylnego, niż morfina.

Substancją odkrytą przez angielskiego chemika, zainteresował się Heinrich Dreser, chemik i pracownik laboratorium farmakologicznego, niemieckiego  koncernu Bayer w Elberfeldzie. Uznał, że świetnie nadaje się w leczeniu bólu jako zamiennik morfiny, który miał nie uzależniać pacjenta, oraz jako składnik leku na kaszel, ponieważ spłycała oddech.

W laboratorium firmy Bayer, po raz pierwszy zsyntetyzowano heroinę w roku 1897. Dokonał tego odkrywca aspiryny, Felix Hoffmann. Nową substancję przetestowano na zwierzętach oraz współpracownikach firmy Bayer. Tam też powstała nazwa substancji - ponieważ wszyscy czuli się po jej zażyciu, jak to określali heroicznie (z niemieckiego: heroisch).
Rok później, w listopadzie 1898 roku, heroina została zarejestrowana jako lek i została entuzjastycznie przyjęta przez przedstawicieli świata medycyny.
DreserSzef Hoffmanna - Heinrich Dreser, publikował liczne artykuły na temat heroiny w czasopismach medycznych - dowodził, że w porównaniu do morfiny, heroina posiada wiele zalet, nie działa nasennie i nie ma obaw o powstanie uzależnienia.
Jednocześnie rozpoczęto badania naukowe nad możliwością zastosowania heroiny w leczeniu astmy, zapalenia oskrzeli i gruźlicy. Koncern Bayer rozesłał tysiące próbek, z etykietką przedstawiającą lwa i globus, do lekarzy w Europie i Stanach Zjednoczonych.

W roku 1899 roczna produkcja heroiny przez firmę Bayer wynosiła 1 tonę. Eksportowano ją do 23 krajów. Szczególnie popularna stała się w USA w syropach przeciwkaszlowych. Na rynku znajdowały się różne postacie leków z heroiną: pastylki, tabletki, rozpuszczalne sole oraz eliksiry.

flakonik na heroinę firmy BayerWkrótce jednak, coraz częściej zaczęły pojawiać się głosy krytyczne. W roku 1902 francuscy i amerykańscy naukowcy zaczęli donosić o przypadkach uzależnienia, a do szpitali w Nowym Jorku, Filadelfii i innych miast wschodniego wybrzeża USA zaczęły się zgłaszać osoby uzależnione. Zanotowano również przypadki "rekreacyjnego stosowania heroiny" - okazało się, że związek ten powoduje znacznie szybsze i silniejsze uzależnienie niż morfina. Na samym początku nie wiedziano bowiem, że heroina wprowadzona do organizmu ulega reakcji przemiany właśnie do morfiny.  
W roku 1914 stosowanie heroiny bez przepisu lekarza zostało uznane w USA za sprzeczne z prawem. Pięć lat później sąd amerykański uznał przepisywanie przez lekarzy heroiny na receptę dla osób uzależnionych za nielegalne.

Dopiero w 1924 roku, Kongres USA całkowicie zakazuje produkcji, sprzedaży oraz importu heroiny. Era "cudownego leku" dobiegła końca - zaczęła się epoka jednego z najbardziej uzależniających narkotyków.


Dzisiaj wiadomo, że heroina silnie uzależnia psychicznie i fizjologicznie już po pierwszym zażyciu, degenerując organizm. Zarówno w czystej formie (czysta heroina to biały, sypki, bezwonny proszek o gorzkim smaku; jej temperatura topnienia wynosi 173°C), jak i gorszej jakości, heroina nazywana jest białą śmiercią. Jest substancją, która prawdopodobnie zrujnowała więcej istnień ludzkich niż dwie wojny światowe razem wzięte.
Zazwyczaj jest ona ostatnim "przystankiem" na drodze narkomanów 

Na podstawie artykułu w Wikipedii

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań