budowa higrometru

Higrometr (z grec. hygros - wilgotny, mokry).

Urządzenie wykorzystujące zmiany własności pewnych substancji w wyniku zmiany wilgotności badanego ośrodka.

Podobno zagadnieniami wilgotności powietrza zajmował się już w XV wieku n.e. Nicolaus Krebs (Mikołaj z Kuzy), matematyk i filozof, który wykonał również całkiem dokładną mapę Europy Środkowej.

Na pewno zagadnienie to zainteresowało Leonarda da Vinci, który pierwsze próby zbadania zawartości pary wodnej przeprowadzał w latach 1480 - 1486.

Skonstruował w tym celu kilka przyrządów, których głównym elementem była waga szalkowa z podziałką. Jako materiał higroskopijny, zmieniający swoje właściwości pod wpływem wilgotnego powietrza, zastosował kulę z bawełny lub wełny. Kula absorbując wilgoć z otoczenia zwiększała swoją masę - wychylenia wagi wskazywały zmiany wilgotności otoczenia. Zbudował tym samym pierwszy higrometr absorpcyjny, gdzie pomiar wilgotności polega na zważeniu pochłoniętej w materiale higroskopijnym wody.

W roku 1775 bogaty szwajcarski fizyk i geolog Horacy de Saussure zauważył, że włos ludzki wyciąga się, gdy jest wilgotny. To spostrzeżenie zostało wykorzystane do skonstruowania higrometru czyli wilgotnościomierza. Pod koniec XVIII zbudowano pierwszy higrometr włosowy - włosy ludzkie jako materiał higroskopijny są stosowane do dnia dzisiejszego 

Istnieją ponadto:
  higrometr kondensacyjny, gdzie pomiar polega na wyznaczeniu punktu rosy,
  higrometr elektrolityczny, który mierzy zmiany przewodności wywołane wilgotnością.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań