konwertor

Całkowicie innym w konstrukcji, od pieca hutniczego jest "piec bez paliwa".

Wynalazł i opatentował go  brytyjski inżynier i wynalazca Henry Bessemer, znany obecnie pod nazwą konwertora - zwany także z uwagi na kształt "gruszką".

Piec ten pozwala na uzyskanie kilkudziesięciu ton ciekłej stali w ciągu kilkudziesięciu minut - dla porównania - piec pudlarski dawał do 500 kilogramów stali w ciągu jednego wytopu trwającego kilka godzin.

Jest to zbiornik stalowy wyłożony materiałem ogniotrwałym, służący do otrzymywania stali z ciekłej surówki (zawierającej do kilku procent węgla), za pomocą przedmuchiwania jej sprężonym powietrzem lub czystym tlenem w celu wypalenia (utlenienia) składników metalu występujących w nadmiarze, lub niepożądanych ze względu na ich wpływ na właściwości stopu.
Umożliwiało to uzyskanie stali stosunkowo tanio w dużych ilościach. Przedtem produkowano, z uwagi na wysokie koszty niewiele stali - wytwarzano z niej broń, sprężyny, tylko wyjątkowo narzędzia.

W roku 1850 produkcja stali w Anglii wynosiła 60 tysięcy ton, podczas gdy żeliwa około 3 milionów ton. Wynalazek konwertora uznany został za jeden z największych w historii techniki, a ekonomiści uznali go za jedną z przyczyn tzw. drugiej rewolucji przemysłowej - przetworzenie 5 ton surówki na żelazo kowalne (miękką stal) metodą tradycyjną trwało około 10 dni - jego metodą 20 minut!
Po raz pierwszy konstrukcja i zasada działania konwertora przedstawiona została przez wynalazcę w referacie pt. "Wyrób żelaza kowalnego i stali bez paliwa", na konferencji Brytyjskiego Stowarzyszenia Postępów Nauki w roku 1856. Pierwszy konwertor Bessemera zainstalowany został w nowoczesnej wówczas stalowni w Sheffield w Anglii w 1859 roku, a opatentowany został rok później w 1860 roku.

Początkowy sukces wkrótce o mało nie przerodził się w klęskę. W trakcie pierwszych prób Bessemer używał surówki bez zawartości fosforu. Przy użyciu innych brytyjskich rud żelaza mających znaczne domieszki fosforu stal okazała się słaba i krucha, ponieważ wadą konwertera była konieczność stosowania surówek nie zanieczyszczonych fosforem. Wadę tę wyeliminowali w 1878 roku Anglicy S. Thomas i P. Glichrist przez zastosowanie wymurówki zasadowej (dolomitu) zamiast zastosowanego przez Bessemera wyłożenia kwaśnego (krzemionki).
W 1858 roku, Szwed G. F. Göransson udowodnił, że odpowiednio dawkując dmuch powietrza można otrzymać dowolny gatunek stali.

stalowy most Eads w budowieZe stali produkowanej metodą Bessemera wybudowano pierwszy stalowy most Eads w 1874 roku, w St. Louis na Missisipi, a w 1889 roku pierwszy wysokościowiec o szkielecie stalowym, 10-piętrowy Tower Building - zwiastun drapaczy chmur.

W tym samym 1889 roku, stanęła w Paryżu z okazji Wystawy Światowej wysoka na 300 metrów (wówczas najwyższy budynek świata), stalowa wieża.
Jej głównym twórcą był znany inżynier Gustave A. Eiffel 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań