linoleum

Zabarwiona masa złożona z oleju lnianego (stąd nazwa lin-oleum).

A dodatkowo z: kalafonii i mączki korkowej, którą pokryta jest tkanina wyprodukowana z juty. Pierwszym, który zastosował linoleum jako pokrycie podłogi, był Anglik Frederick Walton w roku 1863.

Tworzywo miało być tańsze od dywanu, ale bardziej odporne na zużycie niż malowane chodniki.

Walton pokrywał jutę (tkaninę workową) mieszaniną ze zmielonego korka, żywicy, gumy i barwnika, i utwardzał ją olejem lnianym.
Rok później wynalazca otworzył (w Anglii) pierwszą na świecie fabrykę produkująca linoleum, a od roku 1873 zaczęto wykładzinę produkować w USA.
Walton

Obecnie produkt jest otrzymywany przez jednostronne nałożenie, na ogrzanym kalandrze (rodzaj maszyny służącej do wygładzania powierzchni), na podkład tekstylny (tkaninę jutową) masy uzyskanej z utlenionego oleju lnianego (tzw. linoksynu) zmiękczonego kalafonią i wypełnionego mączką drzewną, lub pyłem korkowym. Druga strona tkaniny pokrywana jest farbą lakową.

Linoleum przeznaczone jest do użytkowania w mieszkaniach, oraz obiektach użyteczności publicznej.
Jednorodna i zwarta struktura sprawiają, że doskonale sprawdza się w pomieszczeniach narażonych na intensywne warunki użytkowania. Nie wgniata się pod ciężarem mebli. Jest bardzo wytrzymałe na obciążenia krzeseł na kółkach i rolkach. Jest sprężyste, odporne na ścieranie i działanie chemikaliów, ma dobre własności elektroizolacyjne.
Służy również jako materiał do produkcji matryc linorytów 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań