budowa drzewa

Najprościej mówiąc jest to element budowy pnia drzewa, znajdujący się tuż pod korą.

Bardziej naukowa definicja mówi, że łyko (z łacińskiego - floem), to żywa tkanka roślinna niejednorodna, wchodząca w skład zespołu tkanek przewodzących i służy do przewodzenia produktów fotosyntezy, czyli związków organicznych.

Był to zapewne jeden z pierwszych materiałów służących ludziom do produkcji obuwia, służyło również do wyplatania koszy, lin, sandałów, przepasek i mat.

Człowiek lodu"Człowiek lodu" - Ötzi miał buty i skarpety splecione z miękkich traw i łyka. Słynny chiński uczony Cai Lun stworzył papier składający się obok odpadów konopnych i resztek sieci rybackich, właśnie z z łyka drzewnego.

Prawdopodobnie używano łyka również do produkcji pierwszych książek - można tak przypuszczać, śledząc źródłosłów słowa książka - Rzymianie używali łyka lipowego (łyko po łacinie to liber, ale też i książka), Germanowie preferowali łyko z drzewa bukowego, którego nazwę (Bucke) rozszerzono na książkę - Buch.

Niektóre gatunki drzew np. lipa, wiąz czy wierzba mają łyko silnie rozwinięte, dlatego takie płasko zasuszone tafle kory ze ściętych drzew (nazywane łubami), wykorzystywano do wyściełania boków bryczek, czy też jako podkład pod gonty na dachu domu.
Długie i cienkie paski lipowego łyka (po wcześniejszym zamaczaniu), zwane wstęgami wykorzystywano do produkcji tkanin, wyrabiania sznurków oraz wyplatania sit i przetaków. Łyko z wiązu, jako że mocne i twarde, było używane do wyrabiania powrozów i lin.

Dzisiaj łyko nie jest już wykorzystywane 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań