manicure

Zabieg który polega na pielęgnowaniu paznokci.

Chodzi tutaj nie tylko o ich malowanie, ale też wyrównywanie skórek i pielęgnowanie płytki paznokca. Nie da się precyzyjnie, ani nawet w przybliżeniu oszacować, kiedy, gdzie i kto zaczął pierwszy stosować kosmetyki.

Archeolodzy znaleźli dowody na to, że zabiegi upiększające znane były w starożytnym Egipcie, Rzymie, Grecji oraz w Chinach.

Sztukę manicure w Chinach stosowano i doskonalono już 5 tysięcy lat temu. Podobno to właśnie w Chinach powstał również pierwszy lakier do paznokci.

Była to mieszanina wosku pszczelego, żelatyny, gumy arabskiej, białek, płatków róży lub orchidei (w zależności od intensywności finalnego koloru paznokci), która przy wykorzystaniu promieni słonecznych, powodowała, że w ciągu kilku godzin można było uzyskać czerwone lub różowo-czerwone zabarwienie płytki paznokciowej (kolor zgodny z barwami tamtejszej dynastii rządzącej). Na pomalowanie paznokci mogli sobie jedynie pozwolić ludzie wyższych klas, każdej niższej klasie groziła za pomalowanie paznokci śmierć.

manicure w EgipcieTen zabieg kosmetyczny, któremu poddawane są paznokcie u rąk, był (podobnie jak w Chinach) znany również w starożytnym Egipcie, gdzie manicure wykonywano faraonom już ponad 3 tysiące lat p.n.e.

Jeden z nich -  faraon Narmer barwił oprócz paznokci również wnętrza dłoni i podeszwy stóp. Zdobień dokonywano przy pomocy ciemnoczerwonego barwnika zwanego "alkaniną", oraz barwnikiem pozyskiwanym z pędów lawsonii bezbronnej czyli henną. Tą ostatnią bardzo często mieszano z mleczkiem wapiennym, co nadawało kolor ciemnego brązu. Do dnia dzisiejszego tego typu zabiegi cieszą się popularnością w krajach Indyjskich i arabskich.
Znana z dbałości o siebie królowa Egiptu Kleopatra, również dbała o paznokcie i posiadała bogato zdobione zestawy do manikiuru z pełnym wyposażeniem. W grobach faraonów znajdowano zestawy do takich zabiegów. Kolorem na który Kleopatra malowała paznokcie u nóg i rąk była czerwień - kolor zastrzeżony wówczas dla rodu królewskiego. W owych czasach długie i bogato przyozdobione paznokcie były przede wszystkim oznaką wysokiego stanowiska i dostojeństwa - o ich wygląd dbały specjalnie przygotowane osoby (podobnie zresztą jak dzisiaj). W tym samym czasie klasom niższym wolno było mieć paznokcie bardzo krótkie i zdobione jasnymi tonacjami bez udziwnień.

Ładne i zadbane paznokcie stały się modne w Europie dopiero w XIX wieku za sprawą króla francuskiego Ludwika Filipa, który kazał sobie robić regularnie manikiur. Wcześniej, również we Francji, pewien nadworny lekarz zbudował instrumenty służące do pielęgnacji paznokci - do ich wykonania użył kości słoniowej, srebra i złota.

przybory do pielęgnacji paznokciTrzeba było jednak prawie 100 lat, żeby w sklepach pojawiły się metalowe pilniczki do paznokci, lakiery do paznokci (na bazie lakierów samochodowych) oraz pierwszy podkład o różowym zabawieniu. W tym czasie zdobył ogromną popularność zwłaszcza wśród aktorek kina niemego, które jedynie gestykulacją mogły wyrazić uczucia granej przez siebie postaci. To wtedy również pojawiły się pierwsze sztuczne paznokcie -  każda aktorka miała w garderobie własny, zrobiony na miarę komplet sztucznych paznokci z porcelany.

W latach 30-tych XX wieku, na rynek weszły preparaty nawierzchniowe, które miały za zadanie utwardzanie i nabłyszczanie lakieru, oraz jego ochronę przed blaknięciem i odpryskiwaniem.
Dziś lakierowanie paznokci pełni nie tylko funkcję ozdobną, ale również ochronną, zabezpieczając je m.in. przed czynnikami chemicznymi 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań