proca

Broń miotająca w postaci złożonego we dwoje rzemienia lub sznura.

W środku długości tego sznura znajduje się miseczka, z której wyrzuca się pocisk kamienny. Współczesna wersja wygląda jak na ilustracji obok.

Archeologowie znaleźli obrobione kamienie i kule gliniane, które ludzie z epoki kamiennej wyrzucali z proc lub katapult już około roku 4500 p.n.e. 

Z uwagi na nietrwałość materiałów z których były wykonywane, tych najstarszych proc nie znaleziono, ale wiadomo, że nie zmieniły one swego wyglądu od najdawniejszych czasów. Mimo wszystko, i tak udało się odnaleźć egzemplarz w Egipcie w grobowcu Tutenchamona (XIV wiek p.n.e.).

rzymski procarzByła to broń myśliwska i wojenna ludów pierwotnych (w Ameryce Południowej, Oceanii, Indonezji); używana także przez wojowników pieszych (procarzy) w starożytności i średniowieczu.

Proca jako broń była na pewno w użyciu około 1200 p.n.e. - wspomina o jej użyciu Biblia.

Procarze, to lekko zbrojna piechota uzbrojona w proce, występująca w armiach starożytnych i wczesnośredniowiecznych: 1400-1200 p.n.e. O tym, jak groźna to była broń (mimo swej prostoty), świadczyć mogą historyczne zapiski potwierdzone współczesnymi rekordami Guinnessa, które opisują procę jako broń o potężnym zasięgu - nawet powyżej 400 metrów i śmiertelnej sile rażenia 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań