gramofon

Pierwsza płyta długogrająca - longplay - została wyprodukowana

w założonej przez amerykańskiego elektrotechnika Emila Berlinera wytwórni płytowej RCA Records.

Wykonana była z tzw. mlecznego szkła i miała trzydzieści centymetrów średnicy, co wystarczyło na czas nagrania około dziesięć minut z każdej strony. Niestety ciężka igła odtwarzacza rysowała płytę już po kilku przesłuchaniach.

Później zaczęto tłoczyć płyty z twardo wulkanizowanego kauczuku (ebonitu). Średnica pierwszych płyt wynosiła 5 cali (około 12,7 cm), a prędkość odtwarzania 70 obrotów na minutę. Dzięki stworzeniu możliwości uzyskiwania kopii w wielkiej liczbie egzemplarzy, Berliner stał się twórcą przemysłu fonograficznego.

Wraz z wprowadzeniem przez firmę CBS Corporation niełamliwych winylowych płyt długogrających w 1948 roku, gramofon mógł wreszcie konkurować z radiem przy odtwarzaniu dłuższych utworów muzycznych.

wytwórnia płytCałkowity przełom nastąpił, gdy zastosowano węższe rowki na płycie i zmniejszono jej prędkość obrotową z 78 do 33 i 1/2 obrotów na minutę.

Dzięki temu, na jednej stronie płyty można było umieścić do około pół godziny nagrania. Pierwszą taką płytę długogrającą wypuściła na rynek firma RCA-Victor. Demonstracja odbyła się w hotelu Savoy Plaza w Nowym Jorku.

Bardzo popularną płytą gramofonową, choć nietypową, była tzw. pocztówka dźwiękowa, którą można było kupić w naszym kraju w latach 60-tych i 70-tych XX wieku. Faktycznie, na dowolnej widokówce nakładano cienką warstwę tworzywa sztucznego w którym tłoczono rowki z zapisaną melodią. W środku wycinano otwór pozwalający na położenie pocztówki na talerzu gramofonu 

Ciekawostka:
Dzisiaj - mimo, że płyty CD i DVD wyparły płyty analogowe, to jednak ceny niektórych z nich mogą Cię zaskoczyć. Chyba rekordem cenowym jest płyta Beatlesów "Yesterday and today" z roku 1966, którą w roku 1999 ktoś kupił za 38 500 dolarów.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań