Urządzenie wykrywające i określające położenie jakiegoś obiektu w przestrzeni...

na podstawie rejestrowania odbitych od niego fal radiowych; nazwa jest skrótem angielskich słów Radio Angle Detection And Range.

Zjawisko odbijania się fal radiowych, zwłaszcza od obiektów metalowych, znane było już w końcu XIX wieku. W 1922 roku Amerykanie A. H. Taylor i Leo C. Young stwierdzili zakłócenie łączności radiowej na falach o długości 5 metrów między nadajnikiem i odbiornikiem, które ustawione były na przeciwnych brzegach rzeki, gdy przepływał nią statek.

To podsunęło im pomysł wykorzystania fal radiowych do wykrywania poruszających się w terenie przedmiotów.

Jednak pierwszy zrealizował ten pomysł  szkocki fizyk Robert A. Watson - Watt. W 1935 roku zademonstrował on Brytyjskiemu Komitetowi Obrony Powietrznej aparat, za pomocą którego wykrył z odległości 50 kilometrów nadlatujący samolot.
W tym samym roku przystąpiono w Wielkiej Brytanii do budowy nadbrzeżnej sieci eksperymentalnych radarów, składającej się z 5 stacji pracujących na falach o długości 25 metrów. Sieć ta pozwalała wykrywać nadlatujące samoloty z odległości 90 km.
radary w NormandiiW 1937 roku zbudowano w Anglii radar znacznie doskonalszy, pracujący na falach 1,5 metra, przy czym urządzenie miało takie wymiary, że mogło być umieszczane na samolotach.

W przededniu II wojny światowej, Wielka Brytania miała już sprawną sieć stacji radarowych pracujących na falach o długości 12 metrów, służących do zdalnego ostrzegania, i sieć stacji pracujących na falach o długości 1,5 metra. służących do wykrywania nisko lecących samolotów. Ta, zbudowana w całkowitej tajemnicy, osłona radarowa zdecydowała w dużej mierze o porażce Niemców w powietrznej bitwie o Anglię w sierpniu i wrześniu 1940 roku.
Po wojnie radar znalazł również liczne zastosowania pokojowe 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań