Rydwanów używano od XXVII wieku p.n.e. jako wozów bojowych na Bliskim Wschodzie i w Egipcie.

Połączenie konia, cugli i lekkiego dwukołowego wozu zbudowanego z platformy, z podparciem z przodu i boków (dla jednej lub dwu osób), otwartego z tyłu, dało mieszkańcom Mezopotamii sprawną maszynę bojową. Czasem również przy ich pomocy polowano.

Ciągnięte przez konie rydwany mogły poruszać się znacznie szybciej od żołnierzy pieszych, którzy często ulegali panice i uciekali na ich widok.

rydwanOkoło 2500 lat p.n.e. rydwan był już jednym z decydujących czynników w wojnach sumeryjskich miast - państw, a do 2000 roku p.n.e. zaczął odgrywać podobną rolę w Azji Środkowej. Owe wczesne rydwany były ciągnięte przez osły.

W Grecji i Rzymie od około 1800 roku p.n.e. do rydwanu zaprzęgano już konie i wyposażano w lżejsze koła szprychowe. Wadą rydwanu była możność operowania tylko na równym terenie. W chwili kiedy w Iranie wyhodowano nową, lżejszą odmianę wierzchowców, kawaleria zaczęła szybko wypierać rydwany z pól bitew, chociaż jeszcze w I wieku p.n.e. Brytowie używali ich z kosami do zwalczania nieprzyjacielskiej piechoty.

monumentalna rzeźbaRydwany używane były na igrzyskach i w cyrkach, także w pochodach triumfalnych lub w obrzędach kultowych (białe konie w zaprzęgu). Rydwany dwukonne nazywano w Rzymie bigami, natomiast czterokonne kwadrygami.

Motyw rydwanu często wykorzystywano w różnych rodzajach sztuki - był np. elementem grupy rzeźbiarskiej wieńczącej łuki triumfalne 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań