Podobno ta gra była znana już w IX wieku, kiedy to uprawiali ją mnisi w indyjskich klasztorach.

Niektórzy uważają nawet, że zgodnie z najstarszymi teoriami i hipotezami związanymi z początkami tej gry (żadna z nich nie jest wiarygodna i potwierdzona), wywodzi się ona z Chin lub z Indii z przełomu XVII i XVIII wieku.

W Europie prekursorami tenisa stołowego byli Anglicy. Nową grę jako pierwsi demonstrowali w latach osiemdziesiątych XVIII wieku marynarze, kupcy i żołnierze, którzy wcześniej spotkali się z tą dyscypliną w Indiach.

W znacznym stopniu tenis stołowy rozwinął się w Anglii z tenisa ziemnego, gdy od połowy XIX wieku podczas niepogody i zimą gracze przenosili się z kortów do salonów lub sal jadalnych. Z biegiem czasu, kiedy gra stawała się coraz bardziej popularna (szczególnie wśród zamożniejszych Anglików) postanowiono produkować i sprzedawać sprzęt do gry (wcześniej służyły do tego przedmioty codziennego użytku).
sprzęt do tenisaW drugiej połowie XIX wieku, tenis stołowy zaczął na wyspach Brytyjskich stopniowo zdobywać popularność przede wszystkim wśród oficerów. Gra w ich wydaniu polegała na odbijaniu gumowej piłeczki długimi drewnianymi rakietkami na dwóch połączonych stołach. Uczestniczyły w niej również kobiety. Początkowo gra miała wiele nazw. Zanim zdobyła sobie dużą popularność, nazywana była whiff-whaff, gossima (stara japońska gra uważana za jedną z poprzedniczek tenisa stołowego). Jednak najbardziej popularne określenie tenisa stołowego to: ping-pong. Nazwa upowszechniona przez braci Hamley - właścicieli londyńskiej firmy Hamley Brothers, pochodząca od uderzenia piłki rakietką (ping) oraz odbicia piłki od stołu (pong).

Do spopularyzowania gry przyczynił się angielski inżynier James Gibb. W latach 80-tych XIX wieku w grze tej stosowano piłeczki z korka, on natomiast (po wycieczce do USA w 1901), wprowadził amerykańską piłeczkę z celuloidu, nazywaną gossima, przyczyniła się ona do przyspieszenia gry i wzrostu jej popularności. Obecnie, po smeczach mistrzów, piłeczka leci z prędkością nawet do 170 km/godz.
W 1901 roku John Jacques, brytyjski wytwórca sprzętu do tenisa stołowego ponownie nadał jej nazwę ping-pong z powodu dźwięku jaki celuloidowa piłeczka wydawała uderzając raz w jedną, raz w drugą stronę stołu.

Na początku XX wieku gra bardzo szybko się rozwijała, nabywała kolejnych swoich zwolenników, a w roku 1902 odbyły się nawet nieoficjalne mistrzostwa świata. Ważną datą dla tenisa stołowego był rok 1903, kiedy to E.C. Goode wprowadził okładziny przyklejane do deski. W roku 1921 został założony angielski Związek Tenisa Stołowego (ang. Table Tennis Association), a w 1926 powstała Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ang. International Table Tennis Federation).
gra w tenisaPierwsze Mistrzostwa Świata rozegrano w Londynie w 1926 roku. Kolejną przełomową datą dla tej dyscypliny sportu był rok 1988, kiedy to tenis stołowy po raz pierwszy pojawił się w programie igrzysk olimpisjkich w Seulu.

W Polsce w tenisa na stole zaczęto grać na początku lat dwudziestych minionego stulecia. Pierwsze mistrzostwa kraju odbyły się w 1932 roku. Najwybitniejszym zawodnikiem tamtych czasów był Alojzy Erlich - trzykrotny wicemistrz świata. Do niedawna wszystkich zachwycał polski "czarodziej stołu", nieżyjący już niestety Andrzej Grubba  

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań