Podobno ta gra była znana już w IX wieku, kiedy to uprawiali ją mnisi w indyjskich klasztorach.

Niektórzy uważają nawet, że zgodnie z najstarszymi teoriami i hipotezami związanymi z początkami tej gry (żadna z nich nie jest wiarygodna i potwierdzona), wywodzi się ona z Chin lub z Indii z przełomu XVII i XVIII wieku.

W Europie prekursorami tenisa stołowego byli Anglicy. Nową grę jako pierwsi demonstrowali w latach osiemdziesiątych XVIII wieku marynarze, kupcy i żołnierze, którzy wcześniej spotkali się z tą dyscypliną w Indiach.

W znacznym stopniu tenis stołowy rozwinął się w Anglii z tenisa ziemnego, gdy od połowy XIX wieku podczas niepogody i zimą gracze przenosili się z kortów do salonów lub sal jadalnych.
Z biegiem czasu, kiedy gra stawała się coraz bardziej popularna (szczególnie wśród zamożniejszych Anglików) postanowiono produkować i sprzedawać sprzęt do gry (wcześniej służyły do tego przedmioty codziennego użytku).


W drugiej połowie XIX wieku, tenis stołowy zaczął na wyspach Brytyjskich stopniowo zdobywać popularność przede wszystkim wśród oficerów. Gra w ich wydaniu polegała na odbijaniu gumowej piłeczki długimi drewnianymi rakietkami na dwóch połączonych stołach. Uczestniczyły w niej również kobiety. Początkowo gra miała wiele nazw. Zanim zdobyła sobie dużą popularność, nazywana była whiff-whaff, gossima (stara japońska gra uważana za jedną z poprzedniczek tenisa stołowego). Jednak najbardziej popularne określenie tenisa stołowego to: ping-pong. Nazwa upowszechniona przez braci Hamley - właścicieli londyńskiej firmy Hamley Brothers, pochodząca od uderzenia piłki rakietką (ping) oraz odbicia piłki od stołu (pong).

sprzęt do tenisaDo spopularyzowania gry przyczynił się angielski inżynier James Gibb. W latach 80-tych XIX wieku w grze tej stosowano piłeczki z korka, on natomiast (po wycieczce do USA w 1901), wprowadził amerykańską piłeczkę z celuloidu, nazywaną gossima, przyczyniła się ona do przyspieszenia gry i wzrostu jej popularności.

Obecnie, po smeczach mistrzów, piłeczka leci z prędkością nawet do 170 km/godz.
W 1901 roku John Jacques, brytyjski wytwórca sprzętu do tenisa stołowego ponownie nadał jej nazwę ping-pong z powodu dźwięku, jaki celuloidowa piłeczka wydawała uderzając raz w jedną, raz w drugą stronę stołu.

Na początku XX wieku gra bardzo szybko się rozwijała, nabywała kolejnych swoich zwolenników, a w roku 1902 odbyły się nawet nieoficjalne mistrzostwa świata. Ważną datą dla tenisa stołowego był rok 1903, kiedy to E.C. Goode wprowadził okładziny przyklejane do deski. gra w tenisaW roku 1921 został założony angielski Związek Tenisa Stołowego (ang. Table Tennis Association), a w 1926 powstała Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ang. International Table Tennis Federation).
Pierwsze Mistrzostwa Świata rozegrano w Londynie w 1926 roku. Kolejną przełomową datą dla tej dyscypliny sportu był rok 1988, kiedy to tenis stołowy po raz pierwszy pojawił się w programie igrzysk olimpisjkich w Seulu.

W Polsce w tenisa na stole zaczęto grać na początku lat dwudziestych minionego stulecia. Pierwsze mistrzostwa kraju odbyły się w 1932 roku. Najwybitniejszym zawodnikiem tamtych czasów był Alojzy Erlich - trzykrotny wicemistrz świata.
Do niedawna wszystkich zachwycał polski "czarodziej stołu", nieżyjący już niestety - Andrzej Grubba  

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań