wiszące ogrody

Jeden z siedmiu cudów świata starożytnego,  które wyróżnili Grecy.

Takie ogrody nie były nowością.

Prawdopodobnie zostały zbudowane na rozkaz króla Babilonii, Nabuchodonozora II (604-562 p.n.e.), który podarował je swojej żonie, Amytis - ponieważ ta, po przyjeździe do Babilonu (miasta położonego w Mezopotamii - obecnie Irak), bardzo tęskniła za bujną zielenią ojczystego kraju – Medii. Król Nabuchodonozor kazał swoim żołnierzom zbierać wszystkie nowo napotkane rośliny, a potem zasadzał je w swoim ogrodzie.

Żyjący prawie 100 lat wcześniej władca Asyrii, Król Sanheryb kazał wykuć w skale duże otwory, które zostały połączone siecią kanałów wodnych i wypełnione ziemią, na której mogły rosnąć rośliny.

Wiszące ogrody Semiramidy składały się z siedmiu oddzielnych tarasów.
Te z kolei wsparte były na wielopiętrowych, kolebkowo sklepionych budowlach, które razem tworzyły jedną całość. Każdy z tych tarasów miał wymiary 5 metrów na 1,5 metra, co w sumie dawało około 40 metrów kwadratowych powierzchni.

wyobrażenie ogrodówNie wiadomo dlaczego legenda grecka przypisuje mylnie ten jeden z siedmiu cudów świata asyryjskiej królowej Semiramidzie, która żyła dwa wieki wcześniej. Z pewnością jednak istniały - o ich istnieniu wspominali Herodot, Strabon i Diodor Sycylijski. To oni właśnie opisywali, że dachy, na których zasadzono rośliny, były pokryte materiałami nieprzepuszczającymi wody, m.in. smołą i ołowiem, dlatego nie przeciekały podczas nawadniania. Zewnętrzne krawędzie tarasów porośnięte były pnączami, które wiły się ku niższym tarasom, tworząc zieloną, stromą górę z drzewami, żywopłotami, krzewami i kwiatami, co sprawiało wrażenie jakby unosiły się w powietrzu.
wiszące ogrody - budowaDo ich nawadniania używano wody z Eufratu, którą dostarczano na poszczególne poziomy za pomocą przemyślnego systemu kanałów i drenów.
Słynne ogrody zostały zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi w I wieku p.n.e.

Przeprowadzone w miejscu ich hipotetycznego położenia wykopaliska wykazały zarówno obecność pozostałości rozległego pałacu Nabuchodonozora II, jak i specjalnej konstrukcji tarasy i studnie. Odkryta budowla była z kamieni ciosowych, a stropy komór zrobione były z palonych cegieł, tak masywnych, że z pewnością utrzymywały duże ciężary - mury i filary miały do 7 metrów grubości 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań