zbroja

Zbroja to część pasywnego uzbrojenia ochronnego wojowników, stosowana od starożytności do około XVII wieku.

Zbroje były używane już w starożytnych Chinach i Indiach.

Pierwsze zbroje, jakie człowiek wykonywał były zrobione ze skóry zwierząt, która jest grubsza i twardsza niż skóra ludzka.
Taka ochrona wojownika bardzo dobrze sprawdzała się przy broni obuchowej i siecznej, ale już broń kłuta (taka jak włócznie czy strzały miotane z łuku) wygrywała jednak z tego typu ochroną ciała.

rzymska zbrojaTrzy i pół tysiąca lat temu w Mykenach produkowano już zbroje z płyt wykonanych z brązu. Stosowano je w armiach Asyrii, Presji i Grecji.

Celtowie, naród, który nie stworzył jednego państwa i jednej armii, a jego najwięksi wojownicy czasem w wojennym szale walczyli nago, również mieli swój wkład w rozwój zbroi - to oni, już w V wieku p.n.e., skonstruowali pierwsze kolczugi, czyli pancerz wykonany z metalowych drucianych kółek splecionych razem.

kolczugaKolejnym, doskonalszym zabezpieczeniem ciała wojownika była zbroja łuskowa, wykonana z małych metalowych płytek przypiętych do skóry. Małe płytki powodowały ze strzały ślizgały się po nich i traciły swój impet.

Rzymscy legioniści którzy techniką wojskową wyprzedzali współczesne sobie armie, chronili się w tzw. zbrojach segmentowych.

zbroja łuskowaW średniowiecznej Europie zbroje chroniły już praktycznie całe ciało rycerza i w zależności od jego postury mogły ważyć nawet 40 kilogramów!
zbroja segmentowaSławni płatnerze (Filippo Negroli, Kunz Lochner czy Jacob Halder) byli cenieni tak, jak dzisiaj styliści superaut i za swoje prace brali ogromne pieniądze - bogato zdobiona zbroja paradna mogła kosztować tyle, co kilka wsi.

Zbroja rycerska swoją największą doskonałość osiągnęła w XVI stuleciu, kiedy na wojnie zaczęła już dominować broń palna. Mimo to - zamiast na polach bitew - zbroja królowała podczas licznych rycerskich turniejów i uroczystości.

W Polsce zbroje przetrwały aż do wieku XVIII jako zbroje husarskie i kolczugi pancernych.

Wydawało by się, że wiek XIX definitywnie zakończył "przygodę" człowieka ze zbroją. Okazuje się, że niekoniecznie - w czasie wojny secesyjnej (1861-65) żołnierze kupowali produkowane przez firmę Atwater Armor Company żelazne osłony, zbudowane z czterech płyt połączonych zawiasami. Mimo, że były wielkie, ciężkie i niewygodne, to ci którzy je nosili, mieli znacznie większe szanse na przeżycie, pomimo drwin w rodzaju: "ludzie w żelaznych piecykach". Wkrótce zaczęto produkować o wiele wygodniejsze, lekkie wojskowe kamizelki mające w kieszonkach na piersi wszyte kawałki stalowej blachy, które po zapięciu tworzyły jedną płaszczyznę.
Stąd już tylko niewielki krok pozostał do wynalezienia kamizelki kuloodpornej 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań