b_150_100_16777215_00_images_twarze_villanova.jpg

Kataloński scholastyk, lekarz, templariusz i alchemik (1235 - 1311).

Znany też jako Arnau de Vilanova.
Studia skończył w Barcelonie, gdzie później wykładał filozofię i medycynę.

Osobisty lekarz króla Aragonii. Wykładał również i był rektorem na uczelniach w Montpellier i Paryżu - tam spotkał się z wrogością ze strony duchowieństwa (uważany był za czarnoksiężnika i sprzymierzeńca diabła), i został zmuszony do ucieczki, ostatecznie znajdując azyl na Sycylii.

Tuż przed śmiercią został wezwany do Awinionu przez chorego papieża Klemensa V. Zmarł podczas tej podróży na morzu, między Neapolem a Genuą.


Napisał księgi z zakresu m.in. higieny, dietetyki; jako jeden z pierwszych stosował chemię w medycynie, w praktyce lekarskiej używał również amuletów i talizmanów.
strona z księgiNapisał słynny Brewiarz praktyki, który zajął wybitne miejsce wśród medycznych dzieł średniowiecza.

Na podstawie arabskiej receptury nauczył się destylować alkohol etylowy z wina (razem z przyprawami i ziołami) - tak powstały pierwsze likiery.

Uważał złoto za uniwersalny lek, leczący wszelkie schorzenia, w tym żołądkowe.
Odkrył lakmus i jako pierwszy opisał tlenek węgla.


Poszukiwał kamienia filozoficznego (łac. lapis philosophorum), o którym tak pisał: "Hic lapis exilis extat, pretio quoque vilis; Spernitur a stultis, amatur plus ab edoctis" - Tu wznosi się marny kamień, lichej też jest ceny; głupcom niepotrzebny - miłują go bardziej mędrcy 

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań