b_150_100_16777215_00_images_duze6_karaoke.jpg

Forma muzycznej rozrywki pochodząca z Japonii.

Nazwa karaoke, to kompilacja dwóch słów: karappo (pusty) oraz ōkesutora (orkiestra) i oznacza nagrany podkład orkiestrowy do śpiewu na żywo - technikę taką wykorzystywano już kiedyś podczas występów estradowych i nazywano półplaybackiem.


Wszystko zaczęło się około roku 1971 w barze w Kobe. Kiedy nie dojechał zespół mający towarzyszyć soliście, właściciel klubu, by nie stracić publiczności puścił taśmę z podkładami muzycznymi, do których solista mógł zaśpiewać.

Japończycy szybko wykorzystali pomysł, by w ten sposób bawić się w lokalach. Od tej pory coraz częściej, na tle odtwarzanego z nagrania akompaniamentu instrumentalnego chętni mogli pośpiewać do mikrofonu znane przeboje w pubie, klubie czy wreszcie we własnym domu.
pierwsza maszyna do karaokeTeksty piosenek wyświetlane są na dowolnym medium - telewizor, monitor, projektor itp.


W 2004 roku, pokojową nagrodą IG NOBEL 2004 został nagrodzony Daisuke Inoue - oficjalny wynalazca karaoke: za "stworzenie całkowicie nowego sposobu wzajemnego krzewienia tolerancji".
To jemu zawdzięczamy pomysł na maszynę, która jednocześnie gra podkład i wyświetla odpowiedni w danej chwili tekst.

Wynalazca popełnił jednak jeden błąd - nie pomyślał żeby pomysł opatentować...
Ostatnio popularne stały się muzyczne gry komputerowe, które znacznie ułatwiają zabawę, jaką jest karaoke  

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań