b_150_100_16777215_00_images_male3_korek.jpg

Zamknięcie naczynia (zazwyczaj butelki), wykonane z nieprzepuszczalnego materiału.

Korek wytwarzany jest z kory dębu korkowego, który występuje w północnej Afryce i południowej Europie - ponad połowa pozyskiwanego korka pochodzi z Portugalii. Kora dębu korkowego osiąga odpowiednią grubość po 20 latach. Dobry korek powinien mieć 4 do 5 centymetrów długości i być równo wyprofilowany, bez oczek, przerostów, pustych wnęk.
W szyjce butelki umieszcza go specjalna maszyna za pomocą sprężonego powietrza - tam korek rozpręża się gwałtownie, zatykając szklaną butelkę. Butelki zatkane korkiem powinny leżeć, aby był on stale zwilżony i nie tracił swych cech. Do otwarcia butelki zatkanej korkiem niezbędny jest korkociąg.

Na skalę przemysłową (głównie do zatykania butelek) korek zaczął być używany w XVIII wieku i z miejsca stał się niezwykle przydatnym produktem.

Na ziemiach polskich, jedną z najstarszych była Krajowa Fabryka Korków Józefa Gardolińskiego w Złoczowie pod Lwowem.

Na początku XX wieku, pojawiło się rewolucyjne zamknięcie pałąkowe z porcelanowym korkiem, opatentowane przez niemiecką firmę Siemens.
Obecnie, w związku ze zwiększeniem produkcji wina w skali całego świata, producenci naturalnych korków nie są już w stanie zaspokoić popytu. Naturalne, całe korki, zastępuje się klejonymi z okruchów lub syntetycznymi, często w różnych kolorach.

Oprócz tego, ten elastyczny i ognioodporny materiał o bąbelkowej strukturze jest wykorzystywany również do izolacji akustycznej i termicznej ścian, podłóg i sufitów domów. Produkuje się z niego tablice korkowe oraz materiały podłogowe.
Poza tym, jego niska gęstość pozwala na wykorzystanie go do produkcji spławików i rączek od wędek 

Ciekawostka:
Robert Hooke obserwując korek przez mikroskop, odkrył komórkę.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań