wapno w bryłach

Materiał budowlany i chemiczny.

Już około 3000 lat przed naszą erą w Egipcie, występujące w przyrodzie związki wapnia, pomieszane z wodą, piaskiem a w późniejszym okresie również z gliną, wykorzystywane były jako zaprawy murarskie oraz tynki. We wczesnych grobowcach egipskich ściany pokrywano masą zrobioną z wapna i kamienia gipsowego. Tak wykończoną powierzchnię malowano i dekorowano.
Od najdawniejszych czasów, prawdopodobnie już u ludów koczowniczo-łowieckich, przetwarzano skóry surowe na skóry o właściwościach użytkowych. Stosowano prymitywne garbowanie tłuszczowe lub wędzenie w dymie - do usuwania włosów stosowano popiół drzewny i wapno.

Starożytni Grecy i Rzymianie dodawali podobno wapno do skwaśniałych win w celu poprawienia ich smaku.

kamienna wieża na zaprawie wapiennejMniej więcej już IV wieku przed naszą erą, Rzymianie odkryli zasady wodnego utwardzania wapna. Po dodaniu wysoko aktywnych postaci krzemionki i korundu, wapno pod wpływem wody twardniało znacznie szybciej - takiej mieszanki wapna i piasku używali do tworzenia trwałej warstwy podkładowej (która była odporna nawet na działanie wody morskiej), na którą nakładano później delikatniejsze materiały: kamień gipsowy, wapno, piasek i pył marmurowy.
Niektóre złoża naturalnego wapna miały bardzo wysoką jakość, a nawet wiele cech cementu. Produkowano z nich tak zwane wapno hydrauliczne, wiążące nawet pod wodą.

Być może jednym ze składników wytworzonego przez Kallinikosa tzw. ognia greckiego (oprócz ropy naftowej) był fosforan wapnia, który można otrzymać właśnie z wapna, kości i moczu.

Od niepamiętnych czasów wapno niegaszone było stosowane w kosmetyce jako składnik maści do usuwania włosów i włosków.

Co ciekawe, już w czasach kształtowania się państwa polskiego używano wapna do bielenia drewnianych ścian domów, aby łatwiej je było utrzymać w czystości, oraz w celu pozbycia się pasożytów.

Louis Joseph VicatW 1808 roku Humphry Davy dokonał elektrolitycznej analizy wapna (wodorotlenku wapniowego), a w 1818 Louis Joseph Vicat - francuski inżynier (wynalazca cementu portlandzkiego) określił skład wapna hydraulicznego.

Obecnie wapno znajduje zastosowanie poza budownictwem również w przemyśle garbarskim i cukrowniczym, a także jako środek bakteriobójczy - oczyszczanie ścieków, bielenie drzew i tym podobne. Oprócz tego, wapno palone jest używane również jako środek owadobójczy (insektycyd), jako nawóz sztuczny w rolnictwie (podwyższa pH gleby), oraz do otrzymywania karbidu.
Na skalę laboratoryjną wykorzystywany jest m.in. do otrzymywania amoniaku, oraz jako środek odwadniający

Ciekawostka:
Warto wiedzieć, że kiedy użądli pszczoła, pomocne jest wapno.

Testy z BRD | Znaki drogowe | BRD 24 | Karta rowerowa | Karta rowerowa - to proste | Wiersze miłosne | 1000 pytań